Hoewel veel over het dekolonisatieproces op schrift is gesteld, is het verhaal van de individuele Papua nooit verteld. Het project van PACE richt zich op het vastleggen van de herinneringen van deze groep en hun nazaten en hen die werkten als bestuursambtenaar, missionaris, zendeling of in de medische sector. Deze gemêleerde groep heeft vaak levendige herinneringen aan de jaren in het huidige West-Papua, met name mannen en vrouwen die een speciale functie hebben bekleed, een unieke plaats hebben ingenomen of een bijzondere situatie hebben meegemaakt.   

Periode voor 1962
We beginnen met het interviewen van de groep Papua’s die de periode voor 1962 in Nieuw-Guinea nog mee hebben gemaakt. Deze groep mensen wordt steeds kleiner wat de urgentie voor het vastleggen van hun verhalen sterk vergroot. En we zijn dan ook erg gemotiveerd hun verhalen, kennis over Papua en hun migratiegeschiedenis en dat van hun nazaten vast te leggen voor volgende generaties. Binnen de Papuagemeenschap in Nederland is er ook een groeiende behoefte hieraan maar ook Papua’s in Papua zelf geven aan hier veel belangstelling voor te hebben.  

Onzichtbare verhalen ontsluiten
We verwachten dat de verhalen samen een uniek cultuurhistorisch monument zullen gaan vormen waardoor we zowel in Nederland als in Papua kennis kunnen nemen van een onzichtbaar verleden. PACE zal de geluid en beeldopnamen van de interviews in een gegevensbestand opnemen dat toegankelijk zal worden gemaakt via de computer. Een aantal interviews zullen waarschijnlijk op film worden vastgelegd. De opnamen zullen bijvoorbeeld gebruikt worden voor publicaties op de website, zoals via levensverhalen, portretten van personen, een personenthesaurus maar verwerking in een tentoonstelling behoort ook tot de mogelijkheden. Om de eindproducten toegankelijk te maken voor een mondiaal publiek streven we naar een een drietalige website.